De 21-jarige Nederlander Twan Smits blikt terug op zijn eerste seizoen in het IDM Superbike-kampioenschap. Rijdend op de Yamaha R1 voor het Apreco Team toonde hij sterke ontwikkeling. Hij veroverde de Beste Rookie-titel, eindigde als achtste in het algemeen klassement en sloot het seizoen af als beste Yamaha-rijder.

“Ik heb dit jaar veel geleerd en grote stappen vooruit gemaakt. Tegelijkertijd moest ik me ook door enkele zware momenten heen vechten,” vat Twan Smits zijn debuutseizoen samen.

Een bijzonder speciaal moment voor hem was de seizoensfinale in Hockenheim: “Ik kende al veel jongens vooraan van voorgaande jaren, en in de laatste race zat ik rechtstreeks achter hen. Natuurlijk was ik eerder dichtbij, maar deze keer zat ik er echt middenin. Tussen zoveel bekende en gerespecteerde rijders. Ik herinner me nog dat ik hen vroeger zag strijden – en nu rijd ik direct strak achter hen.”

De overstap van de Supersport naar de Superbike-klasse was een grote uitdaging voor Twan. “Om eerlijk te zijn, moest ik mijn manier van denken over snel rijden volledig veranderen. Mijn instinct was perfect afgestemd op de Supersport-motor, maar op de R1 werken veel dingen anders. Als ik puur op gevoel rijd, is mijn lijn vaak niet de snelste. Ik moest elke bocht en elk deel opnieuw leren en begrijpen wat werkt op een Superbike. Maar soms helpt de oude Supersport-stijl me juist, omdat ik in bepaalde secties daarmee tijd kan goedmaken. Uiteindelijk gaat het erom het beste van beide werelden te combineren.”

Er was ook veel te leren als het ging om de setup van de motor. “In de beginfase waren de elektronica zeker het moeilijkste onderdeel. Komend uit de Supersport-klasse had ik daar nul ervaring mee, en ons team moest zich er ook eerst in verdiepen. Yamaha en Ten Kate ondersteunden ons enorm met hun ervaring met het Marelli-systeem – dat was cruciaal voor ons succes.”

Een van de meest spectaculaire momenten van het seizoen voor de Nederlandse rijder vond ook plaats in Hockenheim: “De baan was half nat, half droog. Ik ging vol gas op een natte plek en het achterwiel stapte volledig uit. Ik dacht echt dat het gedaan was, maar op de een of andere manier wist ik het te corrigeren. En uiteindelijk was het eigenlijk mijn snelste ronde, waarmee ik als vijfde op de grid stond.”

Wanneer het niet goed ging, was het vooral zijn naaste kring die hem gemotiveerd hield. “Mijn ouders en mijn team zijn absoluut mijn grootste steun. Er waren nogal wat momenten dat ik teleurgesteld was. Ze hielpen me om het grotere geheel te zien. Je kunt niet verwachten binnen een paar races van de achttiende naar de eerste plaats te gaan, ook al hoop je dat wel. Dingen kosten tijd, en ik heb geleerd dat proces te respecteren en geduldig te blijven.”

Wat neemt Twan mee uit zijn eerste Superbike-seizoen? “Geduld en het besef dat je niet alles kunt controleren. Concentreer je op wat je kunt controleren, je alles geven en blijf positief. Vroeg of laat zullen dingen jouw kant op vallen.”

Vooruitkijkend naar het komende seizoen is hij strijdvaardig: “Om eerlijk te zijn, wil ik volgend jaar vooraan staan. Dit jaar ging het om opbouwen – nu hebben we een solide basis. De komende maanden worden cruciaal; we zullen veel veranderen en verbeteren. Het wordt een drukke maar belangrijke winter.“